Ciné 9,5 Nederland
De Nederlandse 9,5mm filmclub
Daphne's Dagboek
Ascain, Zuid-Frankrijk
34ste Internationale 9,5mm Filmfestival
Woensdag 20 mei 2009
We werden om 06.15uur door Erik afgezet op Schiphol. Met onze koffertjes liepen we naar het juiste treinperron waar we Jan en Ole ontmoetten. De Thalys kwam voorrijden en in wagon 15 zat Dob zowaar al op ons te wachtte. De trein vertrok en zo reden we vrolijk door Nederland, België en Frankrijk. We kwamen wat later dan gepland aan op Paris Gare du Nord waardoor we weinig tijd overhielden om over te stappen. Zo snel we konden gingen we met metrolijn 4 vanaf Paris Gare du Nord naar Gare du Montparnass. Na de nodige trappen lopen en gangen door rennen kwamen we aan in de stationshal, onze trein stond niet op het bord en na wat onderzoek bleek er i.v.m. een ongeval met een goederentrein geen enkele trein meer te rijden tussen Parijs en Bordeaux. Laat dat nu net de route zijn die wij wilde rijden. Verschillende geruchten deden de ronde, wij volgde het advies van de TGV mensen, er zouden geen treinen meer rijden vandaag dus reikte ze ons een alternatief aan. Vanavond om 23.00uur met de slaaptrein naar St. Jean de Luz, om onze kaartjes om te boeken moesten we naar Gare du Austerlitz. Met metro’s, met onze koffers trappen op en af, bij Gare du Austerlitz aangekomen bleken alle treinen voor vandaag volgeboekt. Gelukkig hadden we een aardige SNCF medewerker getroffen (Bruno genaamd) die op een of andere manier acht kaartjes voor ons regelde voor de TGV trein van 15.50uur. Eerste Klas naar St. Jean de Luz. Echt super! Wel betekende dit dat we weer naar Gare du Montparnass terug moesten maar ach…
Daar aangekomen bleek het treinverkeer weer langzaam op gang te zijn gekomen. Toen het perron bekend werd gemaakt voor onze trein stroomde er echt een massa mensen die kant op. Er waren twee treinen aan elkaar gekoppeld en het was voor ons een eind lopen want we zaten in de één na laatste wagon. Met hoge snelheid reden we door Frankrijk, de stoelen zaten heerlijk en het was dan ook niet moeilijk om in slaap te vallen, want dat door Parijs rennen was wel vermoeiend. Verder hebben we wat gegeten uit Harry’s “eetkoffer” (niet leeg te eten!), gelezen en meer geslapen. We kwamen uiteindelijk om 21.30uur aan in St. Jean de Luz op een erg stil station. Taxi’s bleken niet dik gezaaid dus belde Harry maar naar ons hotel waar hij mevrouw Castella sprak. Haar man was zo lief om ons op te komen halen. Hij moest wel twee keer heen en weer rijden voor ons, gelukkig was het maar 10 minuten rijden vanaf het station naar het hotel. Terwijl Dob, Cora, Elmer en ik stonden te wachten op de terugkeer van meneer Castella kwamen er natuurlijk twee taxi’s aanrijden. Harry had al het nodige geregeld in het hotel waardoor we bij aankomst meteen de sleutels van onze kamers kregen en naar bed konden, daar waren we wel aan toe.
